پارت سی و هفتم :
***
چشمان ملتهب نهال، با شنیدن صدای صحبت و تق- تق کفش‌ها به آرامی باز شد و گردن دردمندش به اطراف چرخید. صدای زنی به او نزدیک شد که می‌گفت:
- بیدار شدی عزیزم؟ درد نداری؟
چشم به زن با روپوش سفید دوخت و به سختی لب باز کرد تا حرفی بزند.
- ن... نه!
پرستار نگاهی به سرم در دست دختر انداخت و بالش زیر سرش را صاف کرد.
- خدا رو شکر! خیلی شانس آوردی که اتفاق بدتری برات نیوفتاد!
پرستا
لطفا صبر کنید...
م
3وقتی میگه دریا اونجا دفن نشده پس غرق شده حتما که جسد نداشته🥺