تلالو هور به قلم نازنین هاشمی نسب
پارت شصت و دوم :
«داوین»
نمیدانستم باید امروز را چگونه سپری میکردم انگار، دلم قصد ایستادن داشت. انگار این دلم دیگر حوصلهی تپیدن و استقامت کردن را نیز نداشت. دوسال پیش در همین لحظات، در افکار دانیال چه میگذشت!
دوسال پیش، دانیال از درون میسوخت و من هیچگاه کنارش نبودم. کاش دو سال پیش بود و من یکبارِ دیگر دانیال را میدیدم. کاش وقتی زجر میکشید کنارش میماندم و نمیگذاشتم جانش را این
لطفا صبر کنید...

Aa
0😍😍😍