اشک های یخی به قلم نسترن قلی زاده
پارت چهل :
بغضم را فرو خوردم و پلکهایم را روی هم فشردم. با زحمت آنها را گشودم و به سمت دختری که حضورش در دل این جنگل انبوه، همچون یک معمای حلنشده بود، چرخیدم.
از روی صندلی بلند شدم و با لحنی محکم، پرسیدم:
_تو کی هستی؟
تعجب در چشمانش برق زد. انگار انتظار چنین واکنشی از من نداشت:
_با منی؟
_آره با توام. کی هستی؟
_فکر نمیکنید این سوالو باید من از شما بپرسم؟
با یک حرکت سریع
لطفا صبر کنید...

نیلوفر آبی
0همونطوری که به اون دختر اعتماد نداره اشتباه بزرگش اعتماد به سامیاره خیلی قشنگ بود ممنون