اشک های یخی به قلم نسترن قلی زاده
پارت شانزده :
در فاصله‌ای که منتظر بودم زویی کلید را بیاورد، چندین بار به در زدم و نام گرگین را صدا کردم.
مضطرب و به هم ریخته بودم دلم مانند سیر و سرکه می‌جوشید. ذهنم در همان لحظات انتظار، به هزار سو پرتاب شد.
_گرگین... گرگین.
زویی با دسته‌ای از کلیدها از پله‌ها بالا آمد و آن‌ها را به من داد.
به کلیدها نگاه کردم و پرسیدم:
_کدوم از این کلیدا به این در می‌خوره زویی؟
_نمی‌دونم، باید
لطفا صبر کنید...
