مردمک سفید به قلم سحر حاجیوند
پارت چهل و هفتم :
*
وقتی ترخیص شدم نه سمآء را دیدم و نه سهراب را. چه بی‌دغدغه بودن برای دختری که چند ماهی را مهمان‌شان بود. باورم نمی‌شد بی خداحافظی رفته باشند. دست گل عرشیا بغلم بود. سرم را از پنجره ماشین دور کردم و چشم‌هایم را بستم. صدای موزیک روی روانم خط می‌کشید و ذهنم را آشفته می‌کرد. نتوانستم تحمل کنم. دست بردم و خاموشش کردم. عرشیا دستم را میان راه صاحب شد و رها نکرد. با گرمای دستش غریبی می
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۸۱۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
مریم گلی
1پس چند تا پارت قبلی مربوط به قبل این اتفاق بوده ؟عرشیا چه خوش خیاله که همتا فراموش کرده ،ممنونم نویسنده جان
۲ سال پیشآیرین
0وایی بسیارعالییییییییی👏👏
۲ سال پیشستاره
0اس وای خیانت 😰🥹
۲ سال پیشاسرا
0دورانتظارنبوداتفاق 🙏💞⚘
۲ سال پیشفاطمه
0وای پس خیانت کرده بیچاره همتا
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
لیلی
0خیانت درد داره...خیلی خیلی زیااااد..جالب بید😑سویدوم یعنی دوس داشتم سپاس نویسنده جان🥰😍