ماه در مه به قلم محبوبه لطیفی
پارت سیزده :
دست از وجب کردن موکت برمیدارم و دوباره به دکتر نگاه میکنم؛ تصمیم میگیرم که قاطعانه درخواست کنم تا جای اعتراضی نماند:
-ببخشید... میخواستم در مورد چند موضوع مختلف باهاتون حرف بزنم؛ اگه مزاحمم یه وقت دیگه بیام؟
دکتر با دقت به حرفهایم گوش میدهد و بعد از لحظهای مکث میگوید:
-راحت باش خانم دکتر! تا دلت بخواد وقت هم دارم.
از اینکه مرا اینگونه صمیمی خطاب می

لطفا صبر کنید...
یگانه
0چقدر نگران حرف مردمه!