پارت صد و بیست و هفتم :

چشم گرد کرد و مردمک آبی رنگش را به نگاهم گره زد و حق به جانب پرسید:
-این چه طرز حرف زدن با پدرته؟ ناسلامتی من دویست سال از تو بزرگ‌ترم ها!
چشم‌غره‌ای به او رفتم بلکه مسخره‌بازی‌هایش را تمام کند. برایم جالب بود که دیگر از او نمی‌ترسیدم. هرگز فکر نمی‌کردم روزی با مردِ مرموزی که مثل سایه تعقیبم می‌کرد، این‌طور یک گوشه‌ی خلوت بنشینم و صحبت کنم.
فهمید بیشتر از آن گنجایش مسخره‌

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۱۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!