بێ بەڵێن ( عهدشکن ) به قلم سونیا منصوری
پارت پنجاه و چهارم :
نگاهش به کلمه های کتاب بود و هر خط را چند بار می خواند تا شاید برایش قابل درک باشد اما معنای هیچ کدام از جمله ها در ذهنش نمی نشستند.
گویی کلمه ها، جمله ها و معناهایشان از ذهنش فرار می کردند و جایی برای تمرکز برایش باقی نمی گذاشتند که کمکی برای فهمیدن کتاب باشد.
از شدت کلافگی چند بار نفس عمیق میکشید و مجدد شروع به خواندن جمله ها می کرد اما باز همان آش بود و همان کاسه که هیچ تفاوتی هم
لطفا صبر کنید...
