بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و نوزده :
بعد از این چونهم و ول کرد و خودش و عقب کشید.
دستش و توی جیب پالتوی کرمش فرو کرد و با حالتی برخلاف حالات اول زمان ورودش از اتاق بیرون رفت و در و محکم روی هم کوبید.
در که بسته شد بغضم شکست و اشکهام بیوقفه جاری شدن.
اگه توی اون لحظه عزرائیل رو میدیدم بدون مکث به سمتش میرفتم و همه چیز رو به علاوهٔ فردای سختی که در پیش داشتم رها میکردم... اما توی اتاقی که هیچ دریچهٔ نوری نداشت دس
مطالعهی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۴۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آرام
7آراد یا آرمان نجاتش میدن
۶ سال پیشهانیه
15کاشکی یه رمان بود شخصیت ترسناکه که دهن سرویس میکرد زن بود
۶ سال پیشFatemeh
13شت:/ خدا هیچ بنی بشری رو تو همچین شرایطی قرار ندع صلوات...دومی رو بلندتررر بفرست😓
۶ سال پیشAramesh
12میاد؟ نمیاد¿ هیییی ولی اگه اراد نیاد خیلی خره دیگه بقیه رمان و نمیخونم 😐 (الکی مثلا انگاری من میتونم ادامه ندم😶)
۶ سال پیش۰۰
13مثل همیشه در انتظار پارت بعد
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...

روبی
9همانا ما در راه بی محابا از فسیل شدگانیم🙄🍃