اشک های یخی به قلم نسترن قلی زاده
پارت بیست و یک :
پرسید:
_سامیار کیه؟ چقدر اسمش آشناست.
_صبر داشته باش، متوجه میشی.
دستش را گرفتم و گفتم:
_بیا بریم کنار شومینه بشین گرم شو… چجوری اومدی تا اینجا؟
_بابام رسوندتم.
همانطور که به سمت شومینه می‌رفتیم پرسیدم:
_خودش کجا رفت؟
_وقتی داشتیم میومدیم اینجا بین راه یه هتل دیدیم، بهم گفت می‌ره اونجا میمونه و فردا میاد دنبالم.
_یعنی تا فردا اینجا میمونی؟
ا
لطفا صبر کنید...
