اشک های یخی به قلم نسترن قلی زاده
پارت چهارده :
وارد تراس شدم و نفس عمیقی کشیدم؛ هوای پاک را در ریه‌هایم حس کردم. فردا روز شلوغی پیش رو داشتیم؛ بسیاری از میهمانانی که قدم
به خانه‌مان می‌گذاشتند، غریبه بودند، به جز تعدادی از همکلاسی‌ها که با آنها آشنایی داشتم.
بسیاری از دعوت‌شدگان، دوستان، آشنایان و خویشاوندان آزیتا بودند که برای جشن تولدش، دعوت‌شان کرده بودم تا روز خوبی را برای او رقم بزنیم.
من به ندرت با آدم‌ها ار
لطفا صبر کنید...
