پارت پنجاه و سوم :

یاسین صاف ایستاد و سرش را تا جای ممکن بالا گرفت. حالا دیگر آب از نوک موهایش می‌چکید و سرشانه‌ی پیراهنش خیس‌ خیس بود. او اما ادامه داد:
_ ظرف یه آدمم مگه چقدر گنجایش داره؟ پر که شد بلاخره لبریز می‌شه.
یاسین تند برگشت و بی‌مهابا غرید:
_ لبریز که شد هر غل...
سکوت حاکم شد. صبرا نگاه زیبا و غمگینش را پایین کشید و گفت:
_ راحت باش سرگرد. شاید سرزنش و‌ دعوا اسکلت مغزمو سبک کنه.

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۰۳۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • .....

    0

    .............

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️