بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و چهارده :
شال و پالتوم رو پوشیدم و با متانت و لوندی از پله ها پایین رفتم.
با چند بار پلک‌زدن تونستم خونسردی و آرامشم به رفتارهام اضافه کنم و لب‌هام و با نقشی از لبخند باز کنم.
کت و شلوار براق مشکی جذبی پوشیده بود با کراواتی همرنگ چشم‌هاش، از خصوصیات بارزش میشد به استایلش اشاره کرد که هیچوقت دمده یا تکراری نمی‌شد.
می‌تونستم هر تیپ و هر نگاهش رو توی ذهنم حفظ کنم و پوزخند بزنم اما تصویر چ
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۴۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
هستی
11ما که هنوز نمیدونیم کل ماجرا چیه شاید رها نامردی کرده شایدم اراد یا شاید اصلا هیچ کدومشون مقصر نبودند .....به نظرتون آخرش چی میشه؟!
۶ سال پیشاهو
6اره منم موافقم ولی تا چیزی که تا این جایی رمان فهمیدیم این بود که رها خیانت نکرده اگه کاری هم کرده باشه بخاطر اون معامله اش با کرم پودره یا شایدم بخاطر نجات جون آراز کاری کرده که می گفت
۶ سال پیشآرم
11وایی خیلی گنگه :- چیزی نمی فهمم نمی شه آخرش و حدس زد اما کاش به آراد برسه من اسم آراد و خیلی دوست دارم قرار بود اسم بچم با شه 😁.. برا همین حس خوبی نسبت به این آراد دارم
۶ سال پیششکیبا
12احسنت به نویسنده😀خداوکیلی ذهن خفنی داری😇
۶ سال پیشAramesh
11اصلا به نظر نمیرسه اراد بخواد اینقدر دل سنگ باشه که یه مادر و از بچش دور کنه. البته فقط این نظر و در مورد اراد دارم نه شخص دیگه ای.
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...
Yasi
14ن بنظرم هرکس جای اراد بود همین کارو میکرد فرض کن ارادی ک ایقد داخل تاریکی فرو رفته یک بار توی عمرش عاشق شده بعد بفهمه خیانت کرده چ حالی میش من ک تمام کمال حقو ب اراد میدم ولی این وسط رهاخم قربانیه