پارت صد و دوازده :

چشم غره ای نثارش کردم و بدون تعارف و بی‌توجه به وضع خراب و لباس های خیس از آبم، روی کاناپه‌ش نشستم.
- ببخشید یادم رفت دعوت‌نامه‌ت رو بیارم، دفعهٔ بعد که خواستی بکنیم تو گونی یه مجوز برام آماده کن.
با خونسردی دکمه‌های پیراهنش و بست و با تمسخر و لحنی کنایه‌آمیز به سمتم چرخید: تو که دیگه باید از شرایط معامله‌های من باخبر باشی‌، هیچ چیز کتبی‌ای وجود نداره...
با پوزخند تلخی میون Ø

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۰۴۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • دخی آریایی

    9

    دلم برا رها می سوزه😞

    ۶ سال پیش
  • ...

    1

    بنظرم مزخرفه که همش بگه اون با تمسخر لبخند زد اون با لحن سردی گفت و ... چون از اول رمان ما فهمیدیم شخصیت های رها و آرمان و آراد و با هر بار حرف زدن نیاز نیست لحن سرد و ... گفته بشه اینجوری خیلی مضحکه

    ۶ سال پیش
  • fa

    20

    حس آمیزی و توصیف حالات یکی از ارکان رمانه و لازمه که نوشته بشن، از قوانین نویسندگی خبر نداری

    ۶ سال پیش
  • آهوو

    1

    گیج شدم خیلی زیاد نفهمید این پارت چی شد

    ۶ سال پیش
  • Yasi

    11

    اخخخخخی ارمانم دوسش داشت و هنوزم داره نمی دونم چرا حس خوبی نسبت ب ارمان پیدا کردم الان اگ رها با ارمانم بره مشکلی ندارم🤣

    ۶ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️