بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و پنجم :
به انعکاس چشم‌هام از توی آینه نگاه کردم.
نمی‌تونستم جلوی جمع شدن اشک‌هام و نگیرم یا از درد و نگرانی پر نشم و با گریه سرریز نشم.
با در اتاقم نگاه کردم و آهی کشیدم.
می‌دونستم نمیاد، برای همین تصمیم گرفتم خودم برم و سری بهش بزنم.
لباس‌هام و مرتب کردم و دستی به صورتم کشیدم.
پام و که از اتاق بیرون گذاشتم از بیرون رفتنم پشیمون شدم.
مکالمات و اتفاقات تلخ دیشب و به یاد آوردم و
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۵۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آهوو
11به نظرم خوبه که رویال زندست اولین عشق آراد که ببینیم آرادچقدررهارودوست داره که از اولین عشقش می گذره؟ولی چرا الان تو اتاق آراده ؟من جای رهاا قلبم شکست اینقدرباور داشتم ک آراد خیلی رهارو دوستداره انتظ
۶ سال پیشYasi
10واای خدا دلم اتیش گرف اخه ی ادم چقد میتونه بدبخت باش با این همه بدبباری کاش رویال زنده نمیشد ولی خوب از طرفی هم رمان جداب تر شد🤤
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...
هستی
7خیلی خوبهههههه