بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و سوم :
نگاه بهتزده و لرزونم به کِیل افتاد که با بیحوصلگی پلکهاش و روی هم فشار داد و در حالیکه به جلو میکشیدم گفت: تو رو نمیدونم اما من خیلی وقته همون زیر ولت کردم، چطوره بچسبی به همینایی که شب و باهاشون صبح میکنی؟ چون اگه بازم ببینم جلوش شر میگی روز بعد پوست خوشگلت روی تنت نمیمونه!
بعد از این حرف انگشتش و روی حسگر در گذاشت و با باز کردنش، همراهم از اتاق بیرون اومد.
دستش و توی نÛ
لطفا صبر کنید...

آهوو
12خواهرم مگه شما خدایی نکرده *** *هستی که هی جفتک می پروندی(رهارو می گم) 😂چقدر باحال میگه از شانس من مرده هم زنده میشه میاد بزن تو دهن ماا آرادم خیلی یاحاله از اولم از نظر من این دوتا عالی بودن