بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت صد و یک :
به آرومی سرک کشیدم و برای فرار از اون اهنگ وحشتناک هم که شده کاملأ واردش شدم و در و پشت سرم بستم.
نفس عمیقی کشیدم و همون‌جا روی زمین سر خوردم.
نور سفید کم‌رنگی که به اتاق می‌تابید کمی ذهنم و آروم و از تپش‌های محکم قلبم کم کرد.
بعد از چند دقیقه از روی زمین بلند شدم و با نفس عمیقی دوباره دستگیرهٔ در و فشردم.
باید هر طور که میشد اون در ورودی لعنتی رو پیدا می‌کردم و قبل از سکته کر
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۵۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
H
11خب با این اوصاف میش گفت بیشتر حقایق رو شدن اینکه آراد یک حسی نسبت به رها پیدا کرده و وقتی رها تمام امکاناتش دیده نمیتونه اجازه بده رها همینجور ول بچرخه و یا اونو لو بده پس رها هم میشه یکی عین خودش