بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت نود و نهم :
پتو رو کنار زدم و از روی تخت بلند شدم.
کش د قوسی به بدنم دادم و به اطرافم نگاه کردم.
اتاق خالی بود و تنها صدایی که شنیده می‌شد صدای سکوت بود.
حتی نمی‌دونستم ساعت چنده، جزء قوانین مسخره‌ش بود یا نه رو نمی‌دونستم اما توی سراسر خونه حتی یه ساعت هم پیدا نمیشد.
انقدر خوابیده بودم که چشم‌هام پف کرده بود.
در کمد و باز کردم و چند تا لباس خوشگل درآوردم تا بپوشم.
بعد از پوشیدن لب
لطفا صبر کنید...
آرام
3اه چرا تموم شد