بێ بەڵێن ( عهدشکن ) به قلم سونیا منصوری
پارت سی و یک :
سر می چرخاند و منقار زرد اش را درون بال هایش فرو می کرد.
گاهی هم تکان محکمی به بال هایش می داد تا پر های نامنظم را منظم کند.
کلافه چشم از مرغ مینایی که آزادانه در فضای باز اتاقش می چرخید و خودنمایی می کرد گرفت و به عقربه های ساعت که نیمه شب را نشان می دادند دوخت.
مانده بود این پرنده چرا بیدار است!
مینا با بازیگوشی روی اعصابش خط می کشید و اگر هدیه ی یزدان نبود ا
لطفا صبر کنید...
