سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت صد و یک :
دوباره دراز کشیدیم ولی این بار خوابمون نمی‌برد.
گوشیم رو برداشتم و همون‌طوری می‌گشتم واسه خودم که دیدم یه نوتیف اومد.
«سلام»
بازش کردم و قبل اینکه جوابی بدم، پروف اینستاش رو نگاه کردم.
ای کثافت!
پیج پی‌وی محمد بود.
ریکوئستش رو باز نکردم و بی‌خیال دوباره وارد اکسپلور شدم که یه نوتیف دیگه اومد.
«شناختی؟»
دوباره جوابی ندادم که دو دقیقه بعد یه پیام دیگه داد.
لطفا صبر کنید...
