بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت هشتاد و چهارم :
پرونده رو کنار گذاشتم و قدم‌هام و به سمت پنجره پیش بردم.
نگاهم و از محوطه و شلوغیش گرفتم و آهی کشیدم.
یه هفته بود که به زندگی عادیم برگشته بودم و هیج خبری از اتفاقات ترسناک و هیجان‌انگیز نبود اما قلبم آروم نبود، در انتظار درد بودم و یه چیزی از عمق وجودم می‌گفت این پایان ماجرای من و افراد عمارت مرموز کلایتموند نیست.
با شنیدن صدای وبیرهٔ گوشیم از فکر دراومدم و علی‌رغم بی‌میلیم
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۸۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
Zarnaz
12عالیییییی💜😍😘
۶ سال پیشAramesh
16خیلی دوست دارم زود تر به زمان حال برسیم 😶
۶ سال پیشآهوو
7عالی هر روز به دلم صابون می زنم که امروز دیگه پارت زیاد شده ولی کوش؟ نمی بینم نویسنده تو رو خدا خوش قول باش پارتا رو زیاد کن
۶ سال پیش....
15خیلی خوب بود مخصوصا اونجاش که اللهه میگه بیا برات خوراکی میخرم 😂😂میدونه رها به خاطر شکم هرکاری میکنه....و انجاش که از لحظات خوش غر زدن میگه😂😂😂
۶ سال پیشآرام
1کم
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...
.
13عالیییی عشقهههه عشقپ