بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت هشتاد و دوم :
- رها؟
با شنیدن صداش مثل کسی که از دنیای دیگه‌ای به زمین پرت شده باشه، تکونی خوردم و اخم‌هام توی هم رفت.
دستم و روی سرم گذاشتم و با دو تا از انگشت‌هام چند بار شقیقه‌م رو مالیدم.
- چیزی گفتی؟
صدای آروم و نگرانش توی گوشم پیچید: اگه برات سخته ادامه نده.
سرم و از حصار انگشت‌هام بیرون آوردم و نیم‌نگاهی بهش انداختم که از روی کاناپه بلند شد و به سمت میزش رفت.
- چیزی می‌خوری؟<
لطفا صبر کنید...
Sahar
8برام سوال که رها چجوری باز آراد می بینه