پارت صد و سی و یک :

سرش را تکان داد و در حالی که شیر را دهن بچه می گذاشت یک جا نشست. با عجله در را بستم و سوار آسانسور شدم.
دعا می کردم با آرکان به نحوی برخوردی نداشته باشم. جلوی پذیرش ایستادم و گفتم:
-سلام خانم می خواستم با یه نفر تماس بگیرم.
با لبخند تلفن را به سمتم هل داد و گفت:
-بفرمایید.
تلفن را برداشتم و شماره گیری کردم. بعد از چهار بوق جواب داد:
-الو...
***
آرکان ماشین را پر از گل

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۶۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • الناز

    0

    کامیار که پدر مادر داره پس صد در صد رستگاره

    ۸ ماه پیش
  • کوثر

    0

    رمانتون فوق العادست

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️