پارت صد و بیست :

نفس زنان تخم چشمانم را تاب دادم و از گوشه کنار صحرای برهوتی را دیدم. قفسه سینه ام از ترس تند تند بالا پایین می شد.
مورچه ها از سر و هیکلم بالا می رفتند. روی صورتم روی دست هایم می دیدم که هجوم آورده بودند. درشت و زرد رنگ بودند.
تنها صدای نفس هایم به گوش می رسید که از ترس شبیه به ناله بود.
من را در صحرای خلوت رها کردند و رفتند. بغضی از ترس در گلویم نشست. نوزادم کجا بود؟ نوزادم را از مÙ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۶۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • کوثر

    3

    امیدوارم زودتر لیلی بچه شو آرکان پیدا کنه

    ۲ سال پیش
  • بهار

    0

    اول نداشتم به سرم زد تایپ کنم در موردش نوشتم حسش آمد

    ۲ سال پیش
  • بهار

    1

    عالی است تا این جا حس نداشتم نظر بدم کاش لیلی و بچش رو پیدا که آرکا امیدوارم کاش

    ۲ سال پیش
  • حدیث افشارمهر | نویسنده رمان

    حس داشته باش سیسی

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️