پارت صد و چهارم :

بعد از این که عارف، اون سگ پیر پسرش را از دست داد به کل شکست خورد. و حالا کینه ای تر از قبل به خون من تشنه بود.
این اتفاق را از چشم من می دید. منی که حاضر بودم جان می دادم اما ارکان زخمی نشود. پوزخندی روی لب هایم نشست.
در به در دنبالم می گشت تا سر به نیستم کند. اما از نظر خودم بهترین جا برای قایم شدن مکان تکراریه، همان مکانی که یک بار لو رفته بود و همه فکر می کردن محال ممکنه جایی ظاهر شوی

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۶۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • mahya

    0

    وای اگه مرده بود خودکشی میکردم

    ۱۰ ماه پیش
  • حدیث افشارمهر | نویسنده رمان

    اروم باش

    ۱۰ ماه پیش
  • آنیا

    3

    من گفتم نمرده خوشحالم که زندس😊

    ۲ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️