بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت هشتاد و یک :
با توقف ماشین چشم‌هام رو باز کردم.
از پشت شیشه‌های دودیش نمی‌تونستم بیرون رو ببینم اما حدس میزدم که به خونه رسیده باشیم.
دستم و روی صندلی ماشین کشیدم و همون‌جا مشت کردم. بی‌رحمانه بود؟ اما دوست داشتم خودش به خونه برگردونتم...
احمقانه بود؟ اما دوست داشتم حتی این ماشین ترسناک رو هم به‌خاطر بسپارم... ماشینی که به عمارت کلایتموند آوردم و بعد هم به خونه؛ حالم پریشون بود مثل قبل؛ ت
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۸۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
شیوا محمدی
3با سلام و خسته نباشید واقعا جالب و متفاوت است از خودش لذت میبرم ممنون
۲ سال پیش....
5کسی اسم رمان های دیگه ی نویسنده رو میدونه؟!؟
۶ سال پیشdala
10خیانتکار عاشق
۶ سال پیشفاطمه
1کاش میشد روزی دو پارت ارسال بشه
۶ سال پیشS.A
10ممنووووون!😍 من که مشتاقانه منتظر پارتای بعدم درسته خیلی کمه پارتا اما هیجانش چند برابر بیشتره.😋
۶ سال پیشZarnaz
11عالییی مرسیی💜😍😘
۶ سال پیشآهوو
11خیلیی پارت کم بود امید وارم همین طور باشه و بیشتر شه پارتاش یعنی تو چمدون چی بود پول ؟ لباس؟ شایدم آراد😂😂😂 ولی به هر حال مطمئن بازم آراد و رها سر راه هم قرار می گیرن
۶ سال پیشF.amiri
7ای خدا یکی بگه چجوری باید طاقت بیاریم🤦🏼 ♀️
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...
فاطمه
1به نظر من که کار خوبی کرد بهتره که ازش دور باشه اما خب متاسفانه اینجوری نمیمونه