سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت هشتاد و ششم :
به اینم خیلی رو داده بودما!
با اون عینک مسخره‌ش که انگار دلش نمیاد از چشماش پایین بیارتش.
کاش این چند روز تموم می‌شد برمی‌گشتم.
امشبم باهاش نمی‌رم.
کاریم باهاشون ندارم، دلقکای خر.
با اعصاب خرد به سمت کانکسی که به ما داده بودن رفتم.
حواسم بود که پیروزمندانه نگاه می‌کرد تا ببینه میرم اون صندلی رو بردارم بیام بشینم یا نه!
وارد کانکس شدم و کلاهم رو از سرم برداشتم.
لطفا صبر کنید...
هانا
0ننه جون عالیع🤣😐