پارت صد و شصت و چهارم :

- چیشد! تو میومدی دیدن من؟
- ما با انتخابامون پیتزا رو کنار میذاریم و دلشو میشکنیم ولی اون همیشه مارو میبخشه و میذاره بخوریمش.
یهو صدای در اومد و هول شده گفتم :
- دستتو قایم کن نفهمه که بازی.
با حالت دپرس و غمگینی گفت :
- بازی؟ تو همیشه با احساسات پاک و معصومانه من بازی میکنی... خیلی پستی.
صدای قدمای نیما اومد و وارد شد، دوتا دستاشو توی جیب شلوارش کرده بود و با نگاه موشکاÙ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۷۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Roghayyeh

    3

    😂🤣🤣بعدی رو نگو کوروش

    ۱ سال پیش
  • ایدا

    0

    عالیه

    ۳ سال پیش
  • ثنا

    4

    گرچه حس میکنم فرارشون یکم هندی بازی بود اما خیلی خوب بوووود🥲

    ۳ سال پیش
  • گلی

    2

    نیمااااای پستتتتت ازش متنفرم🥲🥲🥲

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️