پارت صد و شصت و یک :

تا این حرفو گفت بلند، بلند زدم زیر گریه. عباس پشیمون شده از عکس العملی که نشون داده بود گفت :
- خب حالا گریه نکنید. این سیم خیلی وقته لخته باید میگفتم بیان درستش کنن. شما هم لازم نیست به کسی چیزی بگید نگران میشن.

دوتایی سرمونو به نشونه تایید تکون دادیم. نیما دستمو گرفت و کمکم کرد از روی زمین بلند شدم.
همونطور که از عباس دور می‌شدیم و دستمو گرفته بود با لبخند بهم نگاه کرد و گفØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۸۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • نفس

    1

    خدا. به خیر بگذرونه این عوضی تا همه رو نکشه دست بردار نیست

    ۸ ماه پیش
  • سحر

    1

    عجیبه ولی نمیدونم چرا با این پارت بالا نیما هم دارم کراش میزنم 😐😂

    ۳ سال پیش
  • زینو

    11

    یعنی اونی که پشتش بود نیما بود؟احتمال دیگه ای نمیشه داد😂😂

    ۳ سال پیش
  • Hany

    0

    نه به نظر ام نیما بوده باشه ولی عالییییی بود دست درد نکنه نویسنده عزیز

    ۳ سال پیش
  • ثنا

    10

    آنا نجاتش میده ... باید نجاتش بده آنا مثل اون مهدیس دیوانه و نیمای دیوونه تر از اون نیسییست ، ولی آنا خیلی گناه داره بچم🥲

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️