سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت هفتاد و هفتم :
سر راهم گاها با حرص به سنگها یه لگدی میزدم و صهیب پشت سرم میگفت: آروم!
تا به کانکس رسیدم، یه درصد هم پشت سرم رو نگاه نکردم.
داخل رفتم و با دیدن بابا که روی شکم دراز کشیده بود و خر و پف میکرد، دندون قروچهای کردم.
آخ بابا، آخ!
کاش به شکم مامانم برمیگشتم و سقط میشدم اما این روزا رو نمیدیدم.
لباسام رو عوض کردم و دراز کشیدم که همون لحظه صهیب داخل اومد.
چشمهام رو بØ
لطفا صبر کنید...

هانا
1عاشق ننه بروسلی ام😂👍😐