پارت صد و پنجاه و چهارم :

به پیراهن سفید تنم نگاه کردم و یاد دیشب افتادم.
صورتم جمع شد و حرصی لبم و گاز گرفتم
- لعنت به من. معلوم نیست دیشب چیکار کردم.
آهسته از روی تخت بلند شدم و بی سر و صدا از اتاق رفتم بیرون.
کیفمو از روی مبل برداشتم و گوشیمو از داخلش بیرون اوردم.
به صفحه اش نگاه کردم :
"پیام جدید از طرف نیما"
پیامو باز کردم و با اخم خوندم :
« وای، وای پسر عالی بود. پرنسس کوچولو قصه ما بØ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۱۹۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • :)

    1

    مرسی گلگلی عالی

    ۳ سال پیش
  • Healer

    5

    خدایااا نمیخوام ببینم انا کوروش و از خودش میرنجونه که بهش آسیبی نرسهههههههههه.نمیخوام جدااااا بشنننن

    ۳ سال پیش
  • S Kh

    0

    عالی بود.چند تا پارت دیگه مونده تا رمان تموم بشه

    ۳ سال پیش
  • حانیا بصیری | نویسنده رمان

    دوستان میدونم بعضی چیزا هنوز مبهمه و درباره اش کنجکاوید اما ازتون میخوام تا آخرین پارت صبر کنید. نظر محترمانه اتون روی چشمام اما قضاوت عجولانه و زیر سوال بردن کل داستان یعنی توهین به من و وقت مخاطبم!

    ۳ سال پیش
  • سمیرا

    4

    عاالییی ایکاش دیگه ازهم جدانشن ونیماتموم شه

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️