سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت هفتاد و دوم :
صهیب از سرجاش بلند شد و سمتمون اومد.
- یعنی چی مجرد نما؟
نیهان با پوزخند نگاه چندشی بهم انداخت.
- این دوستت که همه‌جا یه‌جوری رفتار می‌کنه که مجرده اما زن داره و زنشم حامله‌ست!
چشمام اندازه نعلبکی شد.
با همون تعجب به صهیب نگاهی انداختم.
وضعیت اونم بهتر از من نبود.
اشاره‌ای به خودم زدم.
- من زن دارم و زنمم حامله‌ست؟
انگشت اشاره‌اش رو یه جوری بلند کرد که کم م
لطفا صبر کنید...
