بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت هفتاد و ششم :
بغض گلوم رو گرفت ولی به روی خودم نیاوردم و جیغ زدم: تو فکر کردی چه خری هستی من و عین گونی سیبزمینی هی جا به جا کنی؟
حرصی دستش و رو سرش گذاشت و تقریبأ داد زد: قادری؟
بلافاصله قادری جلو اومد.
- بله قربان
با نیم نگاهی بهم اشاره کرد و گفت: جمش کن.
چشمهام گرد شد. قبل از اینکه حرفش و درک کنم قادری بهم رسید، بازوم و گرفت و به سمت در کشید. جیغ زدم و با زحمت ازش دور شدم.
انگشتم و
مطالعهی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۸۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
آرام
13وایی عالی بود. من این ژانر رمان و دوست دارم
۶ سال پیشروبی
4میتونست برای همیشه بره و یه قاتل نشه ولی نرفت و الان عذاب میکشه بخاطر اون ارمان ***
۶ سال پیشN.T
7اخی عزیزم😊نظرت چیه خودت رمانو بنویسی😏
۶ سال پیش*^*^*
17عالی بود حلا میفهمم میگه معمایی یعنی چی هر بار یه چیزی رو میفهمیم که انتظارش رو نداشتیم🤓🤔😊☺☺🤤
۶ سال پیشهستی
12خیلییی خوب بود
۶ سال پیشZarnaz
13هوووو اولین نفر نظر دادم😍💜😘گل کاشتی نویسنده جون مرسییییی💜😍😘
۶ سال پیشZarnaz
10عالیییییییئیی💜😍😘
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...

......
10بسی بسی زیاد جذاب ایشالا آدم میشه و با روان شناسه مزدوج میشه😊😊