سیاهی لشگر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت هفتاد :
سرش رو کنار شونه‌م آورد و به روبه روم اشاره داد.
- اونجارو ببین!
- کجا؟
- چند متر جلوتر.
پوزخندی زدم.
- من با این چشم‌ها می‌تونم چند متر جلوتر رو ببینم آخه؟
با تعجب پرسید: چشمات چشه؟
- نمی‌بینم.
نفس کلافه‌ای کشید.
- الان تو باید کور شی؟
با حرص برگشتم و همزمان گفتم: خودت کوری مرتی...
که باهاش رخ تو رخ شدم.
انقد بهش نزدیک بودم که قشنگ یکم بلندتر بود قدم، اتف
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۲۱۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
...
1این دانیال خیلی خوبهههه😂 فاطمه هم خیلی دوستم دارم😂😂