قلمرو رز به قلم حدیث افشارمهر
پارت هفده :
این که مثل یک دوست یا برادر سعی در خوب کردن احوالم داشت باعث می شد آن احساسی که اول از این دو نفر داشتم یعنی نفرت و ترس تبدیل به اطمینان و آسودگی شد.
دستم را بالا گرفت و فوت کرد بعد با حالتی خنده دار گفت:
-می خوای عمویی بوسش کنه خوب بشه؟
با بغض و حرص ضربه ای به شانه اش زدم و گفتم:
-مرض.
آرکا با جدیت و اخم هایی در هم مچ دستم را محکم به سمت خودش کشید و گفت:
-بده دستت رو.
هØ
مطالعهی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۲۱۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
مرضیه
3بیچاره بچم کف دستش رو بو نکرده بود بفهمه بو گوه بد شانسی میده
۲ سال پیشایدا
0واقعا داری احساسی میشه
۲ سال پیشAriamanesh
0چرا پارت ها تموم شد؟چیکار کنم بیاره؟؟
۲ سال پیش
حدیث افشارمهر | نویسنده رمان
پارتا ادامه دارن احتمالا نت ضعیفه
۲ سال پیشآنیا
0کارت20حدیث جون حرف نداری👌
۲ سال پیشHV jvc
0خوبه
۲ سال پیشM
0عالی
۲ سال پیش......
0تا اینجا که خوندم واقعا قشنگ بود ، دست گلت درد نکنه نویسنده.
۲ سال پیش
حدیث افشارمهر | نویسنده رمان
ماااچ
۲ سال پیششکوه
0خوب
۲ سال پیشپری
0عالی
۳ سال پیشفری
0عالی
۳ سال پیشمعصومه
0رمان با هیجانی قلم خوب و عالی
۳ سال پیششیدا
0خوبه
۳ سال پیش...
0خوبه
۳ سال پیشزینو
0عالی
۳ سال پیش
لطفا صبر کنید...

الناز
1گاهی آدم از قوی بودن خسته میشه دلش میخواد نرم و نازک باشه شکننده باشه دیگه سر پا نباشه اصلا بیفته بریزه از هم بپاشه فقط بخاطر اینکه یکی همونجای همونجا همون لحظه بغلش کنه تکه های قلب و روح و جانشو جمع کنه و بگه تو دیگه بسته دیگه نوبت اینه که به من تکیه کنی من هستم من هستم من هستم😭😭😭💔💔💔