پارت صد و سی و یک :


برگشتم سمت صدا و با دیدن چهره فرد مقابلم ابروهام بالا رفت.
یه پسر قد بلند بود و تیشرت نیم آستین سفید به همراه شلوار مشکی پوشیده بود.
این همون مردی بود که اون روز فارسی حرف زد. چقدر بدون پالتو سنش کم بنظر می اومد
حالا که دقت میکردم چقدر شبیه کوروش بود! یعنی شبیهِ شبیه نه... چطور بگم. تا به حال شده با دیدن طرز لباس پوشیدن یا مثلا چهره یک نفر احساس شباهت بین اون و کسی که میشناسی

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۲۵۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • ......

    2

    هعی منم موهام از زیر باسنم بودن انقدر بلند مشکی پر حجم بودن ک نگو یعنی نشد یکی از کنارم ردشه نگه موهات چقد قشنگه بدجور ضربه دیدم روحی کوتاشون کردم تا گردن دوروز خواب ب چشم نیومد موهام اومدنا اما.....

    ۳ سال پیش
  • دخترای من

    3

    مرسی عزیز دلم 🙏❤

    ۳ سال پیش
  • رها

    3

    نه بابا بنظرم ازش خوشش اومده

    ۳ سال پیش
  • ....

    7

    مثل همیشه عالی چرا حس میکنم این پسره از طرف کوروشه!!

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️