پارت صد و یازده :

چمدون به دست مقابل تالار سوخته ایستادم.
از لای در نرده ای که اتاقک نگهبانی خالی کنارش بود به ساختمون چند طبقه سیاه و سفید تالار خیره شدم.
انگار خاک مرده همه جا پاشیده بودن و هیچ صدایی از داخل و اطرافش شنیده نمیشد.
چمدونو کنار در گذاشتم و پامو گذاشتم روش و رفتم روی در، پشت مانتوم گیر کرد به نوک نرده بالای در و وقتی پریدم پایین با صدای مضحکی تو تنم جر خورد!
بی توجه بهش به سمت

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱۱ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۲۹۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Faht

    8

    وایی چقد که باباش بهش میگفت به نیما نزدیک نشو منی که فک میکردم بخاطر ارثه😐!

    ۴ سال پیش
  • . . . .

    1

    وا!!! چر اینجوری شد؟؟؟

    ۴ سال پیش
  • ...

    20

    چرا داستان اینقد دارک شد ؟؟؟!!! رمان قرار بود طنز باشه که؟!😞

    ۴ سال پیش
  • حانیا بصیری | نویسنده رمان

    😑🤦🏻‍♀️

    ۴ سال پیش
  • دخترای من

    0

    وای عالی بود🙏

    ۴ سال پیش
  • sheyda

    5

    وادافاک چه جنایی شد

    ۴ سال پیش
  • گوگولی

    4

    هولی شت دارک شد بد دارک شددددد وایییی

    ۴ سال پیش
  • به تو چه

    7

    شووووککک 🤐

    ۴ سال پیش
  • ثنا

    9

    راست میگهه چرا ماجرا اینقدر دارک شددد این نیماعه بدبخت مریضه که بدبخت آنا

    ۴ سال پیش
  • مریم

    9

    😰چرا اینجوری شد آدم به این سنگدلی هم هس😑

    ۴ سال پیش
  • سمیرا

    8

    اوه👀 پ کوروش کوش

    ۴ سال پیش
  • آتی

    15

    چطور تونسته این کارو بکنه😭😭😭

    ۴ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️