پارت صد و هشتم :

پامو رو گاز فشار دادم و تا جایی که میتونستم دور شدم. احساس می‌کردم یه چیزی روی دلم سنگینی میکنه و دارم خفه میشم ترمز کردم و بغل جاده تو خاکی ماشینو نگه داشتم و سرمو گذاشتم رو فرمون.
باید به خودم مسلط میبودم وگرنه بیماری دو شخصیتی مسخره ام خودشو نشون میداد و اختر پیداش میشد.
نفس عمیق کشیدم و به خودم دلداری دادم
- تو بهترین کارو کردی، تو بهترین کارو کردی، تو بهترین کارو کردی.

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۳۰۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • تینا

    8

    وااای حاجی میخاد گنگ برقصه هههه چ جای حسایی تموم شد لعنت بهت نیما

    ۴ سال پیش
  • دخترای من

    9

    کاشکی ادامه داشت یا کورش *** خونه روو میدونست

    ۴ سال پیش
  • .

    10

    همیشه جای حساس تموم میشه😕

    ۴ سال پیش
  • ....

    16

    حس میکنم نیما میخاد بلایی سرش بیارههه واییبیی😐🗿

    ۴ سال پیش
  • سمیرا

    8

    نترس تاوقتی اخترهس غلطی نمیتونه بکنه

    ۴ سال پیش
  • سمیرا

    5

    اَه چه جای حساسی تموم شد امیدوارم پارت بعدی همه چیز مشخص بشه...

    ۴ سال پیش
  • سمیرا

    5

    اوه اوه داره جالب میش👍

    ۴ سال پیش
  • ثنا

    13

    این نیماعه یه ریگی به کفشش هست ، کلا ماجرا رو عوض کرده

    ۴ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️