بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت شصت و نهم :
قدم‌هاش نزدیک شدن و چشمم به سینی غذایی افتاد که روی عسلی گذاشت.
- برو خدا رو شکر کن کِیل مرده‌ت و نمی‌خواد وگرنه عمرأ اگه اجازه می‌دادم کسی توی این خونه غداش و با ناز و اکراه توی تخت بخوره.
چشم غره ای بهش رفتم و زانوهام و بغلم کردم.
- نمی‌خوام، نمی‌خورم.
نچ نچی کرد و ندیده چشم غره‌ش و دیدم.
- ببین دختر، اینجا جای این کارا و ادا و اطوارها نیست.
- مگه چی‌کار کردم؟ این
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۰۹۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
dala
3چرا؟😐😂
۶ سال پیشدریا
7اراد چه آدمیه
۶ سال پیشاهو
14یه آدم که نه یه فرشته البته از اون فرشته ها که جون آدمی زاد رو می گیره به نام عزرائیل بیشتر معرفی کنم خدمت تون😜
۶ سال پیشSahar
12چه توصیف زیبایی عزیزم 🙄🙄🙄😁
۶ سال پیشآهو
20وای چقدر باحال بود این پارت جفتشون عالین من که خیلی آراد و رها رو دوست دارم زندگی رها مثل زندگی الان خودمون با کروناست آرادم کرونا یا خطر ناک تر..قدر زندگی قبلی مون رو نمی دونستیم الان واسش دل تنگیم
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...
دخی بی احساس
1فقط یه کلمه : جیغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغغ😵😵😵