پارت نود و پنجم :

به چشماش نگاه کردم و در همون حال احساس کردم یک قطره عرق سرد از روی شقیقه ام پایین افتاد. راست می‌گفت... من همیشه نیما رو همون پسر بچه ای که باهام همبازی بود تصور می‌کردم. حتی وقتی که دیدمش هم برام همونی بود که توی بازی هامون نقش زن و شوهرو بازی می‌کردیم و به خیالمون زندگی همیشه همینه اما الان که اینجوری جلوم اعتراف کرد که دوستم داره انگار بهم یه تلنگری خورد که بیدار شم و بفهمم نه از این خبØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۳۳۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Aram

    6

    بالاخره کوروش

    ۴ سال پیش
  • مانلی

    8

    تولوخدا پارت بعدیو بزار کولوشمممم 🥺🥺🥺

    ۴ سال پیش
  • من همونم

    13

    عهه بلاخره کوروش

    ۴ سال پیش
  • سمیرا

    13

    آخییی ایکاش ابرازدلتنگی کنن

    ۴ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️