بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت شصت و چهارم :
دستم و روی شقیقم فشار دادم.
من یه آدم و نجات دادم و جون چندین آدم و به خطر انداختم...
اون واقعأ کیه؟ یه چیزی بیشتر از یه آدم و کم‌تر از هیولا؟ گذشته‌ش نمی‌تونستن این همه بدی رو جبران کنن.
یه دکتر باید همه رو نجات بده یا عدهٔ محدودی رو؟
- باید فضولی نکنه
با ترس از جام پریدم و دستم و روی قلب ترسیده‌م گذاشتم.
چشمم به مرد قد بلندی افتاد که جلوم ایستاده بود.
چشم‌های خم
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۲۱۰۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
نفس
12چرا من دوس دارم سر ارمان اراد بکنم👿😈😂
۶ سال پیشآرزو
3واقعنااااا خیلی ممنونم بابت اینکه رمان رو اینقدر طولااااانی نوشتین 😐😐😐😒
۶ سال پیشSahar
13اینا دیگه کین بابا خودکشی کنی بهتره به خدا
۶ سال پیشایلین
17به خاطر نجات جونش ببین مجبوره چه کارایی کنه متنفرم از اینکه بهم زور بگن یا تحمیل کنن و من مجبور با شم انجامش بدم
۶ سال پیش
لطفا صبر کنید...
به تو چه
13نمی دونم چرا ولی آرادبیشتر از ارمان به دلم نشسته با اینکه این جور که پیداست آراد باعث اینکه آرمان رها رو عذاب میده بخاطر این برگه که معلو نیست چی به چیه