پارت صد و پنجاه و چهارم :

لپ‌تاپ را بستم...
باید فردا می‌رفتم و می‌فهمیدم.
شاید این کوچکترین کاری بود که می‌توانستم در مقابل احساسات آسیب دیده آن دختر انجام دهم.
از خودم حالم به هم می‌خورد...
این رحم و مهربانی دور از شخصیت تاریک من بود و من با آن حال نمی‌کردم.
به طرز احمقانه‌ای خودم را در برابر او مسئول می‌دانستم.
شاید هنوز هم گوشه‌ای از من، انسانیت زنده بود و داشت آخرین تقلاهایش را می‌ک

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۴۶۸ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • یکی

    0

    خوبا

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️