آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و پنجاه و پنجم :
سرش رو پایین انداخت و با صدایی که رگه‌هایی از خنده و حالتی هم از حسرت داشت، گفت: فقط می‌خواستم بیشتر ببینمت.
گوشهٔ لبم رو به آرومی گاز گرفتم و آهسته زمزمه کردم: فقط باید ازم می‌خواستی.
سری تکون داد و نگاهش رو به آب دوخت.
- اون‌موقع نمی‌تونستم از پسش بربیام.
- تونستی اعتماد به نفست رو اینجا پیدا کنی؟
جوابم رو نداد و بدنش رو به چوب تکیه داد، فهمیدم می‌خواد کمی استراحت
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۶۴۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
//
6ماشالا به نویسنده خدایی مغز و حوصله اینهمه نوشتن از کجا میاری؟........ رمانش خیلی خوبه
۵ سال پیش?
8نویسنده جون ما اخرم عکس اینا رو ندیدیم که🥲🥲 رمان که اخراشه بزار عکساشونو آرزو به دل نمونیم😢
۵ سال پیشپپ
3ا کجا میدونی اخرشه
۵ سال پیشمریم
9خیلی داره طولانی میشه توروخدا اینارو بهم دیگه برسون وخلاص
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
شادی
4نویسنده جان پس کو ایهام جاش خیلی خالیه من دلم واسش تنگولیده😂🥺