پارت دویست و چهل و ششم :

بی‌خیال نیشم رو باز کردم و سر تکون دادم.
- آره، بچم روح بزرگی داره.
- نه ازوناش.
- پس از کدوماش؟
چند لحظه چشم‌هاش و بست و حرفی که می‌خواست بزنه رو مزه مزه کرد اما انگار پشیمون شد و تند تند سر تکون داد.
- هیچی، ترجیح میدم خفه شم.
بی‌اختیار اخم ریزی کردم و حرصی گفتم: یا از اول کلاً خفه باش یا تا تهش برو.
شونه‌هاش رو بالا انداخت و چند تا فحش زیرلب داد: آخه به من چه؟ کفشم

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۷ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۶۵۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • مهدیه

    13

    فکر کنم اخر ما به تکامل برسیم اما این شخصیتا به هیچی نرسن.

    ۵ سال پیش
  • Dayana

    0

    دقیقا 😂😂

    ۵ سال پیش
  • ساتیا

    3

    دلم جنگلیمو میخاد:/چرا رف هیییی

    ۵ سال پیش
  • Mahi

    10

    همانااا دلممممم پارت های ایهام بودن توش و میخاد🤭😂🤧

    ۵ سال پیش
  • یاسم

    15

    انقد رمان طولانی شده که حس میکنم خودمونم داریم باهاش تکامل (میافیم) پیدا میکنیم🤧🙃

    ۵ سال پیش
  • رضوان

    20

    من شخصا این پروا جدید رو بیشتر میپسندم! عاقل تر و با شعور تر شده فقط دوس دارم اخرش دایمون از این لاک خجالتی بودنش در بیاد

    ۵ سال پیش
  • //

    8

    چه بالغانه. مگم بابا

    ۵ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️