پارت دویست و سی و ششم :

- نباید بریم کمکمشون؟
- همین الانشم مردن... اصلاً روندش همینه، هیچ‌وقت نجات پیدا نمی‌کنن!
بعد هم نچ نچی کرد و با تأسف گفت: حروم لقمه انگار پیتزا انداختن جلوش... هوررش...
اخمی کردم و یه لحظه اومدم نگاه کنم که با عربده‌اش دوباره چسبیدم به درخت.
دیگه حتی جرأت نداشتم تکون بخورم.
در حالی که من داشتم ذره ذره آب می‌شدم، نیوان بعد از چند ثانیه دست از بررسی کشید و دوباره چرخید پشت

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۶۶۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • یسنا

    7

    چرا اینجوری اصلا از گیج شدن هم گذشت 🧐

    ۵ سال پیش
  • ---

    7

    خداییش گیج کننده نیست دیگه خوبه

    ۵ سال پیش
  • مهدیه

    12

    رمان خیلی گیج کنندس

    ۵ سال پیش
  • سمیرا

    9

    بیشترازخیلی😬

    ۵ سال پیش
  • //

    14

    یعنی فقط خونسردی نیوان :)

    ۵ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️