آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و سی و ششم :
- نباید بریم کمکمشون؟
- همین الانشم مردن... اصلاً روندش همینه، هیچوقت نجات پیدا نمیکنن!
بعد هم نچ نچی کرد و با تأسف گفت: حروم لقمه انگار پیتزا انداختن جلوش... هوررش...
اخمی کردم و یه لحظه اومدم نگاه کنم که با عربدهاش دوباره چسبیدم به درخت.
دیگه حتی جرأت نداشتم تکون بخورم.
در حالی که من داشتم ذره ذره آب میشدم، نیوان بعد از چند ثانیه دست از بررسی کشید و دوباره چرخید پشت
لطفا صبر کنید...

یسنا
7چرا اینجوری اصلا از گیج شدن هم گذشت 🧐