آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و بیست و چهارم :
ای کاش اصلاً توصیفش نمی‌کرد چون خیلی بدتر از قبل گیج شدم.
حتی از فرمولای فیزیکیم پیچیده تر بود.
یعنی کسی این‌جاست یا توهم زده یا دیوونه شده یا چی؟...
قیافهٔ گیجم رو که دید، پوزخندی زد و دستش رو تو هوا تکون داد.
- بی‌خیال، فراموشش کن. شام چی دوس داری؟
هنوز چیزی نگفته بودم که به سمت وسایلش رفت و با ذوق ادامه داد: گزینه ها رو برات شرح میدم؛ برگی، برگو، برگیپلوکی، دم چرخون، ب
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۶۷۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
پس از مدتی
1اون پروا جذاب تر بود...(: چرا از بقیه حتی سوالی نمیپرسه ک کجان چیکار میکنن زندن ن خوشحالی ن چیزی هععفف
۴ سال پیش.
11این دایمونم هروقت حرفاشو تو دلش نریزه تکامل پیدا میکنه ولی انتظار نداشم بگ چوب میکنن تو ماتحتمون😂
۵ سال پیشDayana
1دقیقا 😂😂😂😂
۵ سال پیشیسنا
3🥰🥰پروا جونم عالی هستی اما این دایمون خیلی گیج میزنه مارو هم گیج میکنه
۵ سال پیشفیروزه سادات
6من نمیفهمم چی میگن اصن.این چند قسمت خیلی گیج کننده بود😣
۵ سال پیشمن
10با اینکه پری به تکامل رسیده ولی من اون شخصیت فلج مغزی رو بیشتر دوست داشتم لعنتی یه استوره ایه واس خودش وویی دلم برای تارزان تنگ شده . بچه ها من تارزان و مثل جان تو عطر عشق تصور میکنم به نظرم شبیهه
۵ سال پیشمهدیه
9این همه تغییر اونم تو پروا 😳 جای تعجب داره
۵ سال پیشیاسم
9تکامل دوس دارم جذاب خودم🥺🙂خیلی باحال شده🙃
۵ سال پیش:)
8چه مبهم و جاذاب🙃 این پروام بالاخره به تکامل رسید😍
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
پری
1اقا شاید دایمون هم الان توی دنیای رویا باشه؟