پارت دویست و بیست و دوم :

با احساس برخورد نور گرمی روی صورتم، تکون نامحسوسی خوردم و آهسته چشم‌هام رو باز کردم.
جهت نور رو در عین تاری دیدم، تا بیرون غار دنبال دنبال کردم.
هنوز فرصت نکرده بودم چیزی رو تحلیل کنم که تیر کشیدن قفسهٔ سینه و درد بدنم باعث شد نفس توی سینه‌ام حبس بشه.
نالهٔ ریزی کردم و تکونی به گردنم دادم تا نگاهی به بدنم بندازم.
وسایل چوبی و چیزهای عجیبی اطرافم بودن که باعث شدن فکرم بدای Ù

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۶۸۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • من

    8

    وااااای خدا گلبم من ملدم از اینهمه جذااااابیت چرا انقدر پروا خوبه

    ۵ سال پیش
  • تارا

    12

    منم جای مامانت😂😂😂

    ۵ سال پیش
  • منم

    6

    جررر حق

    ۵ سال پیش
  • سیتا

    0

    من نفهمیدم این پروا همه جا هست یعنی همش توهمه

    ۵ سال پیش
  • //

    10

    نه این توهم نیست. پروای نیوان توهمه فقط

    ۵ سال پیش
  • ریحانه

    9

    به نظرم یه مثلث عشقی به وجود اومد. درسته از حس ایهام به پروا خبر ندارم ولی دایمون پروارو دوست داره پروا ایهام و دست داره

    ۵ سال پیش
  • یسنا

    7

    عالی بود گلم لایک داری

    ۵ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️