آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و بیست و دوم :
با احساس برخورد نور گرمی روی صورتم، تکون نامحسوسی خوردم و آهسته چشمهام رو باز کردم.
جهت نور رو در عین تاری دیدم، تا بیرون غار دنبال دنبال کردم.
هنوز فرصت نکرده بودم چیزی رو تحلیل کنم که تیر کشیدن قفسهٔ سینه و درد بدنم باعث شد نفس توی سینهام حبس بشه.
نالهٔ ریزی کردم و تکونی به گردنم دادم تا نگاهی به بدنم بندازم.
وسایل چوبی و چیزهای عجیبی اطرافم بودن که باعث شدن فکرم بدای Ù
مطالعهی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۶۸۱ روز پیش تقدیم شما شده است.
تارا
12منم جای مامانت😂😂😂
۵ سال پیشمنم
6جررر حق
۵ سال پیشسیتا
0من نفهمیدم این پروا همه جا هست یعنی همش توهمه
۵ سال پیش//
10نه این توهم نیست. پروای نیوان توهمه فقط
۵ سال پیشریحانه
9به نظرم یه مثلث عشقی به وجود اومد. درسته از حس ایهام به پروا خبر ندارم ولی دایمون پروارو دوست داره پروا ایهام و دست داره
۵ سال پیشیسنا
7عالی بود گلم لایک داری
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...

من
8وااااای خدا گلبم من ملدم از اینهمه جذااااابیت چرا انقدر پروا خوبه