آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و هجده :
تا نیمهٔ ایستادن بلندم کرده بود که با گذشتن این افکار از ذهنم دوباره روی زمین سقوط کردم.
درگیرتر از اونی بودم که حتی بتونم یه نفس عمی بکشم، حجم خیلی زیادی از چیزهای باور نکردنی تو سرم جریان داشت، در حالی که نمیدونستم چی درسته و چی غلط...
تموم آژیرهای خطر توی سرم روشن شده بودن و من حتی نمیدونستم از کجا شروع کنم.
چهطور جاوید رو از این توهم میآوردم بیرون؟...
انگشتهاش رو
مطالعهی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۶۹۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
ثنا
3سلاااااااام عید همگی مبارک باشه😍😍😍😍 انشالله امسال سالی باشه پر از حس شادی و خوشبختی 😃♥️
۵ سال پیشامینل
1من یه پرندممم ارزو دارم
۵ سال پیشکیمیا
3کاش دیگه برسه به قسمتا عشق و عاشقی و وصال 😁
۵ سال پیشهلنا
9ایشالا ب حول قوه الاهی همه چیز همین جور خوب پیش میره و هوای سمی اینجا رو نیوان تعصیر نمیزاره و توهمی نمیشه 😁🖐🖑 این دستا مصلن دست دعاس😂😁
۵ سال پیشمنم
8وای خدا من دیگه رد دادم یعنی حق باکدومشونه؟ بیصبرانه منتظر پارت بعدی ام..فردا شب بعدسال تحویل😅
۵ سال پیشزهرا
11اگه یکم دیگه بمونن و نیوان هم توهم بزنه چی؟ اصا پروا کو؟😐
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...

زهرا
2عیدتون مبارکککک 😍❤ایشالا سال جدید برای هممون خوشبختی باشه ایشالا اکرولیزیانا هم خوب تموم شه 🥲❤