آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و شانزده :
آب دهنم رو قورت دادم و با قیافه‌ای سکته‌ای به سمتش برگشتم که با اخم و جدیت بهم زل زده بود.
- تو کی هستی؟
چند بار تند تند نفسم رو بیرون دادم و بعدش بی‌هوا خنده‌ام گرفت، اصلاً نمی‌تونستم جلوی خودم رو بگیرم؛ انقدر خندیدم تا دلم درد گرفت و چسبیدم به یه درخت...
بعد از چند دقیقه صدای متعجبش تو گوشم پیچید: مثل اینکه تو از منم دیوونه‌تری.
میون خنده‌هام سرم رو تکون دادم و چند تا ل
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۰۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
یاسم
5یا حضرت پشم!
۵ سال پیشدلربا
4نویسنده عزیز میشه تعداد پارت هارو بیشتر کنی یا حداقل طولانی تر
۵ سال پیشثنا
2چیشد من نفهمیدم😐
۵ سال پیشهلنا
7این یارو جاویده و داره رویا های توی زندگیش ک بهشون نرسیده رو ب خودش تهمیل میکنه و میگه من فلانی ام شخصیت توی دروغاس ب دوست دختراش و البته لاوین و نیوان اینو فهمیده فقددوس دارم ویلای تخیلی شو ببینم😂
۵ سال پیش:)
12گیجی نمیخواد که... اینا افتادن تو یه بعدی که ادما توهم رویاهایی که داشتن رو میزنن الانم جاوید افتاده اینجا و توهم زده که معروفه و برای تفریح اومده هرچند امکان داره لاوینم زنش باشه😂😂
۵ سال پیشمبین
6هان چیشد جاوید هست؟ فاطمه جون میشه بیشتر طولانی بنویسی
۵ سال پیشمعصومه!!!
7پس واقعا جاویده 🙄 فقط من گیج شدم آخه اصلا چی شد الان 🥴🧐
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
من
1پشمامممم