آکرولیزیانا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و نهم :
زمزمهٔ وحشت‌زدهٔ نیوان رو شنیدم: به فناتر رفتیم، حالا دیگه هیچ‌جا واسه فرار از دست این هیولاها نمی‌مونه...
بی‌توجه به حرفش و اتفاقات اطراف نتونستم حتی برای لحظه‌ای چشم از دریچه و دایناسوری که هر لحظه بیشتر بهش نزدیک می‌شد، بردارم.
تا یه جایی رفت و بعد هم نیمی از بدنش توی نور گم شد طوری که فقط دمش مشخص بود.
یه نعرهٔ بلند زد و توی هوا به سمتش پرید، هنوز توی شوک بودم و نمی‌تونس
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۱۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
من
7وااای خدا انقدر خندیدم مامانم فکر کرده خل شدم هی بهم چار مغز میده مغزم بیاد سر جاش رو دستش نمونم 😂😂 آخه خدایی ادم نگران شوهر کردن دختر ۱۷ ساله میشه . بابا منو تازه از شیر گرفتن
۵ سال پیش
11آقا توروخدا از پروا و جنگلیش هم بگو دیگه نویسنده🥺 دلم براشون تنگیدههه
۵ سال پیشچشانا
17من وباش یه هفته اس رمان ونخوندم گفتم الان میام همه هم وپیداکردن دنیاگل وبلبل شده نگوتازهه اینا تونستن از اون زلزله نجات پیداکنن😤😐آخه چرامن دیگه اززندگی سیرشدم الان نزدیک یک سال داریم رمان ومیخونیم😑
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
:)
6خیلی خوب بوددددد😂😂